Vanaf medio 2027 stop ik met detacheren. Pensioengerechtigde leeftijd is het formele antwoord, maar de echte reden is heimwee — naar de jaren in Studio DAC waar ik fulltime muzikant en studiobaas was. Die stoel wil ik weer innemen.
Wat blijft is de software. Niet meer voor MultiTankcard, Atos of Nestle, maar voor het studeren op de drums, het maken van albums, en het voorbereiden van live sessies. Er liggen nog vier nieuwe Smalts-albums op de plank. Plus alle samenwerkingen met visuele artiesten die er nog aan zitten te komen — die krijgen nu de tijd die ze de afgelopen decennia niet kregen.
Wat ik in 40 jaar enterprise software en al die jaren lesgeven aan kunststudenten heb doorgegeven, komt terug in één regel: de zelfredzaamheid van een speler in de moderne digitale arena. Dat gold voor mijn Interaction Design-studenten in 1993, en dat geldt voor mijzelf in 2027. Leven voor kunst en cultuur is spannender en bevredigender dan werk in de industrie. Dat wist ik altijd al. Nu ga ik ernaar terug.